Tomasz Konarzewski

Tomasz Konarzewski był polskim bokserem, urodzonym 17 lipca 1904 roku w Sieradzu. Zmarł 20 lutego 1974 roku w Łodzi. Walczył głównie w wadze ciężkiej, a niekiedy w półciężkiej. W latach 1922-1933 występował w barwach łódzkich klubów: Łódzkiego Klubu Bokserskiego, Unionu Łódź i IKP Łódź.

Sześciokrotnie zdobył mistrzostwo Polski: w wadze ciężkiej w latach 1924, 1925, 1926, 1932 i 1933 oraz w wadze półciężkiej w 1930 roku. Tytuł w wadze ciężkiej w 1925 roku przyznano mu bez walki, ponieważ był jedynym zawodnikiem w tej kategorii. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 roku, gdzie przegrał pierwszą walkę. Uczestniczył też w mistrzostwach Europy w 1927 i 1930 roku. W reprezentacji Polski stoczył trzy mecze międzypaństwowe, uzyskując remis i ponosząc dwie porażki. Stoczył 127 walk: 98 wygrał, 13 zremisował i 16 przegrał. Po zakończeniu kariery pracował jako trener, w latach 1957-1961 w Stali Stalowa Wola. Miał dwóch synów i córkę; jego syn Zygmunt również był bokserem.

Na podstawie artykułu „Tomasz Konarzewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.