Stanisław Balbus

Stanisław Balbus (8 maja 1942 - 3 marca 2023) był polskim teoretykiem literatury i badaczem języka artystycznego. Urodził się w Sieradzu, zmarł w Krakowie. Był związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie wykładał teorię literatury na kierunkach filologii obcych w latach 1969-1977, a następnie na polonistyce w latach 1978-2002. W latach 1996-2003 kierował Katedrą Teorii Literatury. W 2012 roku został profesorem emerytowanym. Wykładał także na Uniwersytecie w Göteborgu.

Jego zainteresowania badawcze obejmowały między innymi teorię tekstu artystycznego i języka poetyckiego, intertekstualność, poetykę historyczną oraz interpretację poezji. Był krytykiem literackim, a od 2002 roku członkiem komitetu redakcyjnego półrocznika „Przestrzenie Teorii”. Opublikował około 300 prac naukowych, krytycznoliterackich i literackich. Wśród jego książek znalazły się „Intertekstualność a proces historycznoliteracki”, „Świat ze wszystkich stron świata. O Wisławie Szymborskiej” oraz „Zosia”. Należał między innymi do Polskiego PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Na podstawie artykułu „Stanisław Balbus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.