Ludwik Sokołowski
Architekt, grafik
- Urodzony
- 24 maja 1882, Sieradz
- Zmarł
- 7 czerwca 1936, Wilno
- Zawody
- architekt, grafik
Ludwik Sokołowski (24 maja 1882, Sieradz - 7 czerwca 1936, Wilno) był architektem, grafikiem i nauczycielem akademickim. W 1900 ukończył Męskie Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu, po czym studiował architekturę na Politechnice Lwowskiej. Od 1904 kształcił się w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, w klasie mistrzowskiej Friedricha Ohmanna. Po powrocie do Lwowa pracował na Politechnice Lwowskiej jako asystent.
Podczas I wojny światowej służył w I Brygadzie Legionów Polskich. Po zamieszkaniu w Warszawie pracował jako nauczyciel i w Ministerstwie Robót Publicznych, a w 1920 ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 osiadł w Wilnie i objął katedrę architektury na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Stefana Batorego. Rok później otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Był członkiem Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, a od 1932 prezesem jego Oddziału Wileńskiego. Zasiadał także w radzie miejskiej Wilna. Do jego projektów należały Pomnik Poległych Obrońców Wisły 1920 i gmach państwowej Szkoły Technicznej w Wilnie. W 1938 pośmiertnie przyznano mu Medal Niepodległości.
Na podstawie artykułu „Ludwik Sokołowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.