Józef Koziński

Józef Koziński (1902-1979) był oficerem piechoty Wojska Polskiego, działaczem harcerskim i podpułkownikiem pożarnictwa. Urodził się w Sieradzu, gdzie w 1914 roku wstąpił do konspiracyjnego harcerstwa. W 1920 roku ochotniczo służył w 201 pułku piechoty, a po ukończeniu szkół wojskowych w 1928 roku został skierowany do 14 pułku piechoty we Włocławku. Przed wojną działał tam m.in. w harcerstwie, klubach sportowych i Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. W 1939 roku pełnił funkcję I adiutanta pułku i uczestniczył w kampanii wrześniowej, w tym w bitwie nad Bzurą. We wrześniu dostał się do niemieckiej niewoli, którą spędził w oflagach.

Po powrocie do Polski w 1945 roku pracował m.in. jako nauczyciel oraz inspektor ochrony przeciwpożarowej. Nie wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. Kontynuował działalność społeczną, m.in. w Związku Harcerstwa Polskiego i Kole Oficerów Rezerwy, angażując się w upamiętnianie 14 pułku piechoty we Włocławku. W 1972 roku otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari za czyny bojowe z września 1939 roku. Zmarł w 1979 roku we Włocławku.

Na podstawie artykułu „Józef Koziński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.